De afgelopen tijd is een drukke tijd voor mij geweest. Met de vakantie achter de rug en weer terug in China werd het weer gelijk druk meteen toen ik terug kwam in China. Meteen de tweede dag dat ik weer in China was werd ik al aan het werk gezet voor de voorbereidingen voor de Olympisch Spelen. Een vriend van me had voor mij een goed woordje gedaan bij een bedrijf dat altijd druk bezig is en altijd mensen nodig heeft. Zodat ik niet zomaar zonder werk kwam te zitten nadat ik terug kwam uit Nederland. Dus dat kwam op zich wel gelijk goed uit!
Dus eenmaal begonnen met de werkzaamheden van de Olympische Spelen werd ik meteen in het Franse huis gezet om daar de boel samen met 4 andere collega's in de gaten te houden en alle apparatuur op te zetten en te onderhouden tijdens de gehele Olympische Spelen. Wij werkten met z'n allen in de studio van Orange Sports uit Frankrijk (daarom zitten ze ook in het Franse huis) en elke dag hadden we een stel van live uitzendingen naar Frankrijk. De eerste paar dagen waren gewoon om alles op te zetten en alle apparatuur, zoals camera's regelpanelen, monitoren, geluid en lichten, aan te sluiten en te testen. Alles ging gewoon lekker en ik was daar in hoofdzaak om de Mac computers op te zetten en te onderhouden. Zo zie je maar weer, overal hebben ze me wel nodig... Gelukkig maar!
Toen de Olympische Spelen eenmaal van start was gegaan begon voor ons ook eigenlijk maar de vuurdoop. De vraag elke uitzending was weer: "Werkt alles nog wel?" en de angst van "Als de apparatuur het nu maar niet begeeft!". De laatste paar dagen van de voorbereidingen hadden we namelijk regelmatig dat er een stop doorsloeg of de zekering het begaf van één van de electriciteits kastjes. Ook sommige apparatuur die we hadden meegekregen bleek niet altijd goed te deugen. Voornamelijk het grootste deel van de hele opzet was misschien wel van 10 jaar terug. Dus in de huidige video business is dat ook een hele geschiedenis waard aan camera's, monitoren en regelpanelen. Maar gelukkig ging het elke keer wel weer goed of wisten we de apparatuur net op tijd weer aan de praat te krijgen.
Helaas pas in de laatste week kregen we vervanging of wisten we de verouderde apparatuur te repareren. Het voordeel was dan weer wel dat we het wel goed wisten te maken voor alle stress die we onszelf en de mensen van Orange Sports TV wisten te bezorgen in de eerste paar dagen.
Natuurlijk na de Olympische Spelen moest ik ook weer naar Hong Kong om daar mijn visum weer eens te gaan regelen. Aangezien ik tijdens mijn vakantie in Nederland mijn ontslag had gekregen bij mijn vorige baan moest ik weer op zoek naar een nieuwe manier om aan een visum te komen. Die oplossing kon ik dus weer als vanouds vinden in 'good old' Hong Kong. Helaas voor mij moest ik het deze keer dan helemaal alleen doen. De laatste keer dat ik naar Hong Kong ging voor mijn visum was samen met Jihui en tijdens het nieuwjaar. Deze keer was ik dus alleen via een tussenstop van 7 uur in Nanchang naar Shenzhen gevlogen en vandaar de bus genomen naar Hong Kong. Op deze manier bespaar je bijna de helft van een directe vlucht van Beijing naar Hong Kong zelf. Rond een uur of 12 kwam ik aan in het hostel en aangezien ik een gedeelde slaapkamer had geboekt lagen er al drie andere mensen te slapen daar. Dus met schaamte stapte ik daar binnen omdat ik zo laat aankwam, maar gelukkig vonden ze het geen probleem.
De volgende keer het eerste werk ging ik naar de visum agentschap toe om daar mijn nieuwe visum aan te gaan vragen. Toen ik daar eenmaal aangekomen was bleek dus dat ik ook een bevestiging moest hebben van een reservering van een hotel in China en ook nog eens een retour vliegticket van Hong Kong - China - Hong Kong. Maar gelukkig is het daar ook heel gemakkelijk gegaan dat ik gewoon 200 Hong Kong Dollar meer hoefde te betalen en dat zij het dan voor mij regelen. Wel had ik al verschillende versies van bevestigingen van hotel reserveringen voorbereid, gewoon een paar zelf gemaakte bevestigingen met verzonnen namen van hotels. Maar gelukkig had het visum bureau een betere manier gevonden. Dus alles kwam uiteindelijk toch nog goed.
Het enige wat ik dan nog maar hoefde te doen was een dag en een halve wachten en dan kon ik weer mijn paspoort ophalen verrijkt met een heerlijke Chinese visum voor weer een twee maanden. In de tussentijd moest ik mijn tijd dus vol zien te maken met het weer opnieuw verkennen van Hong Kong. In die tijd ben ik dus flink wezen stappen in de stad en heel veel winkels afgestruind om maar een nieuw paar schoenen te kunnen vinden. Uiteindelijk had ik ze weer als vanouds dichterbij gevonden dan ik dacht. Gewoon in een winkelcentrum op maar 15 minuten loopafstand van mijn hostel. Nadat ik dus heel veel winkels van binnen had gezien en verschillende cafés van binnen had bestudeert kon ik weer terug naar mijn hostel om weer een nachtje te slapen en mijn wachttijd te verkorten. De volgende dag ging ik weer naar mijn vaste ontbijt café toe, welke heel dichtbij het visum bureau was, zodat ik dus maar weinig meer hoefde te lopen om mijn paspoort op te gaan halen. Dus toen eindelijk de tijd was aangekomen dat ik mijn paspoort op kon gaan halen was ik daar gelijk naartoe gegaan en van daaruit gelijk terug naar mijn hostel om mijn spullen op te halen, die ik daar na het uitchecken in een kamer had op laten staan, en toen gelijk doorgegaan naar de metro om naar de grens van Hong Kong en China te gaan. Daar nam ik weer een bus naar het vliegveld en van daaruit kon ik gelijk door naar Beijing, zonder ook maar een enige tussenstop.
Alles wat ik in Hong Kong ging doen ging dus weer eens zonder ook meer enige problemen. Veilig weer terug gekomen in Beijing met mijn paspoort verrijkt met weer een nieuwe Chinese visum.
Het mooie was ook nog eens dat toen ik aankwam op het vliegveld in Beijing, met een vertraging van ruim twee tot drie uur, er al iemand heel vrolijk op mij stond te wachten. Jihui was vastbesloten geweest om op mij te wachten op het vliegveld en mij op te komen halen. Vergezeld van een welkomst bordje en een brede glimlach stond ze daar op mij te wachten. Hele lieve en schattige Jihui.
2 opmerkingen:
hey gaaf zeg dat je in China zit, zag je weblog achter je msn-naam staan en dacht ik ga eens kijken! haha, maar begrijp nog steeds niet helemaal hoe je daar nu precies terecht bent gekomen. studie/werk, zomaar haha tell me?
Ik doe zelf nog steeds glr (fotografie) wel laatste jaar gelukkig, en hoe is het verder met jouw?
Hey, I like the blogspot blog, this is my blog of choice too. I'll keep posted for the pics, can't say I'll read too closely though (my dutch is a little rusty). I've also linked you on site, you should link mine as well, zachhoy.blogspot.com, we need to get more eyes on Beijing!
Een reactie posten